Wereld Obesitas Dag

Vandaag is het Wereld Obesitas Dag en omdat ik mij sinds kort ook in deze klasse mag scharen, leek het me gepast om daar een blogje aan te wijden. Het is ook de dag waarop Mariëtte Boon, internist in opleiding, de uitslagen van haar obesitas onderzoek bekend maakt. Uit het onderzoek blijkt dat 89% vindt dat obesitas niet de schuld is van dikke mensen zelf, maar 83% vindt wel dat we er zelf iets aan moeten doen. Oké, het is dus niet mijn schuld, ik kan er zelf niets aan doen, maar ik moet er wel zelf iets aan doen. Hele logische beredenering en daarom heb ik de rest van het onderzoek maar niet gelezen.

Ik denk dat we ondertussen allemaal wel weten hoe het zit. Dikke mensen worden vaak gediscrimineerd, worden anders behandeld en er wordt vaak op hen neergekeken. Ze worden lui genoemd en men vindt dat wij, dikke mensen, geen ruggengraat hebben. Nou, ik weet wel beter. Als er verdomme iemand een doorzetter is en wilskracht heeft, dan ben ik het wel. Ik, een obese vrouw van 102 kilogram en een ruggengraat waar je u tegen zegt. Ik ben nu 43 jaar. Werd op mijn 8e volgestopt met groeiremmers die gelijk stonden aan zeven anticonceptiepillen per dag. Na een jaar werd er tegen mijn moeder gezegd: “Marion heeft wel een beetje last van overgewicht. Een dieet zou verstandig zijn.” En daar begon de ellende.

Jaren later ontwikkelde ik een eetstoornis. Anorexia. Van overgewicht geen sprake meer. Ernstig ondergewicht. Vervolgens proberen te herstellen. Terug naar een gezond gewicht. Toen ik op mezelf ging wonen ging ik weer terug naar ondergewicht. Vervolgens weer door naar gezond gewicht. Voor het eerst in de categorie overgewicht. Weer terug naar gezond. Weer terug naar overgewicht. Weer terug naar gezond. Weer terug naar ondergewicht. Weer terug naar gezond. Ondertussen werkten mijn darmen niet meer, was ik verslaafd aan alcohol en zat ik midden in een depressie. Maar hé, ik had wel een gezond gewicht, hè?

Op dit moment ben ik uitbehandeld. Ik slik antidepressiva, bloeddruk verlagende medicijnen, pijnstillers en dagelijks laxeermiddelen. Oh ja, en ik heb dus obesitas. Vooral dat laatste is voor de rest van de wereld een reden om zich heel erg druk te maken. Nou, lieve mensen, ik ga het omdraaien. Mijn obesitas is op dit moment het laatste waar ik me druk om kan maken. Ik ben 35 jaar lang op dieet geweest en kijk eens waar het me heeft gebracht? Juist. Op 102 kilo.

6 reacties op ‘Wereld Obesitas Dag

  1. Al die medicatie is een grote boosdoener. Zelf voer ik al sinds mijn 22 een gevecht met de weegschaal. Lukte me redelijk, tot ik drie jaar geleden ernstig ziek werd en mijn ‘dieet’ voor een groot stuk bestaat uit medicatie. Enkele soorten hiervan zorgen onvermijdelijk voor gewichtstoeneme – ertegen vechten is onmogelijk, of mijn rantsoen zou moeten bestaan uit een kwart wortel per dag.

    1. Precies dat. En dat gaan we dus niet doen! Want dan krijgen we weer allerlei andere tekorten en ook dát levert ellende op. Het is goed zo. Het enige wat telt is proberen ons zo goed mogelijk te voelen. X

Laat een reactie achter op xamantha77 Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s